شرایط عضویت در اتحادیه ی تعاونی

پنجشنبه 25 مرداد 1397 نویسنده: محسن فرپای |


    تعریف اتحادیه تعاونی

اتحادیه تعاونی با عضویت تعاونی هایی که دارای موضوع فعالیت واحد باشند ، در سطح شهرستان یا استان تشکیل می شود. اتحادیه باید حداقل هفت عضو داشته باشد. شرکت های تعاونی و اتحادیه های استانی می توانند با مجوز وزارت تعاون اتحادیه  تعاونی مرکزی تشکیل دهند. بدین ترتیب انواع اتحادیه های تعاونی عبارت است از : اتحادیه تعاونی شهرستان ، اتحادیه تعاونی استان و اتحادیه تعاونی مرکزی .
هر شرکت تعاونی فقط می تواند عضو یک اتحادیه شهرستانی، استانی یا مرکزی باشد ؛ ولی عضویت در بیش از یک اتحادیه برای شرکت های تعاونی که نوع و موضوع فعالیت آن ها متعدد باشد ، بلامانع است. برای هر موضوع فعالیت تعاونی، در هر شهرستان فقط یک اتحادیه تشکیل می شود. اتحادیه تعاونی دارای شخصیت حقوقی است و باید پس از تشکیل به ثبت برسد.
مجامع عمومی رکن تصمیم گیرنده، هیئت مدیره رکن اداره کننده و هیئت بازرسی رکن کنترل کننده است. علاوه بر این اتحادیه تعاونی باید دارای مدیر عامل نیز باشد.  

    شرایط عضویت در اتحادیه ی تعاونی

عضویت در اتحادیه تعاونی اختیاری است و تعاونی هایی که عضو اتحادیه نباشند ، از حقوق قانونی محروم نخواهند شد.  عضویت در اتحادیه برای تعاونی های واجد شرایط ذیل آزاد است :
1. داشتن موضوع فعالیت متناسب با موضوع فعالیت اتحادیه ؛
2. عدم ممنوعیت قانونی ؛
3. عضویت نداشتن هم زمان در اتحادیه مشابه ؛
4. خرید سهام اتحادیه به تعدادی که در اساسنامه اتحادیه تعیین شده است.
درباره شرط سوم باید گفت هر شرکت تعاونی می تواند فقط عضو یک اتحادیه شهرستانی یا استانی یا مرکزی باشد ، ولی عضویت در بیش از یک اتحادیه برای شرکت های تعاونی که نوع و موضوع فعالیت آن ها متعدد است ، بلامانع است .

    مدارک لازم برای عضویت

تعاونی متقاضی عضویت باید مدارک ذیل را به اتحادیه تسلیم کند :
- درخواست کتبی عضویت و تعهدنامه رعایت مقررات اساسنامه اتحادیه ؛
- نسخه ای از آخرین آگهی تغییرات ثبتی ، مبنی بر انتخاب هیئت مدیره و دارندگان امضای مجاز ؛
- صورت جلسه مجمع عمومی عادی ، مبنی بر تصویب عضویت در اتحادیه

    خروج از عضویت اتحادیه

خروج از عضویت اتحادیه اختیاری است و نمی توان آن را منع کرد. در صورتی که خروج عضو موجب ضرری برای اتحادیه باشد ، وی ملزم به جبران آن است. خارج شدن عضو از اتحادیه ممکن است به سبب استعفا یا در اثر انحلال و اخراج باشد. در صورت لغو عضویت به علل مذکور، قیمت سهام که طبق روش های تعیین شده در اساسنامه اتحادیه ، در هر سال مالی محاسبه و به تصویب مجمع عمومی عادی اتحادیه می رسد ، پس از کسر بدهی عضو به اتحادیه ، همراه با سایر مطالبات وی ظرف سه ماه پرداخت خواهد شد.
مواردی که عضو از اتحادیه اخراج می شود همان است که در ماده 13 قانون بخش تعاونی مقرر شده است. ماده 13 بخش تعاونی در این خصوص چنین مقرر می دارد : " در موارد ذیل عضو از تعاونی اخراج می شود :
1. از دست دادن هر یک از شرایط عضویت مقرر در این قانون ؛
2. عدم رعایت مقررات اساسنامه و سایر تعهدات قانونی پس از دو اخطار کتبی توسط هیئت مدیره به فاصله 15 روز و گذشتن 15 روز از تاریخ اخطار دوم ، با تصویب مجمع عمومی عادی ؛
3. ارتکاب اعمالی که موجب زیان مادی تعاونی شود و وی نتواند ظرف مدت یک سال آن را جبران یا اعمالی که به حیثیت و اعتبار تعاونی لطمه وارد کند یا با تعاونی رقابتی ناسالم بنماید ".
تشخیص موارد اخراج بنا بر پیشنهاد هیئت مدیره یا بازرسان با تصویب مجمع عمومی عادی اتحادیه خواهد بود. 

   


علی ربیعی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی بخشنامه عدم تصدی همزمان در هیات مدیره شرکتها را به کلیه سازمانها و موسسات وابسته ابلاغ کرد.

این بخشنامه به کلیه سازمانهای وابسته به وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی شامل (بانک توسعه تعاون، صندوق ضمانت سرمایه گذاری تعاون، سازمان بیمه سلامت ایران، سازمان تامین اجتماعی، صندوق بیمه اجتماعی کشاورزان، روستائیان وعشایر، صندوق بازنشستگی کشوری، صندوق بازنشستگی کارکنان فولاد کشور، صندوق کارآفرینی امید، موسسه کار و تامین اجتماعی، سازمان آموزش فنی و حرفه‌ای کشور، سازمان بهزیستی کشور، شرکت سرمایه گذاری تامین اجتماعی، بانک رفاه کارگران ابلاغ شده است .

متن بخشنامه:
1- به موجب تبصره (2) ماده 241 [قانون اصلاح ماده 241 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت]، هیچ فردی نمی تواند اصالتا یا به نمایندگی از شخص حقوقی، همزمان در بیش از یک شرکت که تمام یا بخشی از سرمایه آن متعلق به دولت یا نهادها یا موسسات عمومی غیر دولتی است به سمت مدیرعامل یا عضو هیئت مدیره انتخاب شود.

متخلف علاوه بر استرداد وجوه دریافتی به پرداخت جزای نقدی معادل وجوه مذکور محکوم می شود.

2- با توجه به ابلاغ قانون مذکور مستثنیات موضوع بخشنامه های صدرالاشاره لغو می گردد.

3- با توجه به این حکم هیچ فردی نباید اصالتا یا به نمایندگی از شخص حقوقی، همزمان در بیش از یک شرکت که تمام یا بخشی از سرمایه آن متعلق به دولت یا نهادها یا موسسات عمومی غیر دولتی (همه نهادها و موسسات عمومی غیر دولتی) است به سمت مدیرعامل یا عضو هیئت مدیره انتخاب شود.

4- در این خصوص رعایت قانون منع تصدی بیش از یک شغل مصوب 1373 و اصلاحات بعدی آن نیز ضروری است؛ از جمله اینکه تصدی به مدیریت عامل یا عضویت در هیات مدیره انواع شرکتهای خصوصی جز شرکتهای تعاونی ادارات و موسسات برای کارکنان دولت ممنوع است و برای متخلف مجازات پیش بینی شده است.

5- علاوه بر موارد مذکور ترتیبی اتخاذ شود تا اعضای هیات مدیره، مدیران عامل و معاونین سازمانها، موسسات و صندوقهای وابسته، در هیات مدیره شرکتهای تابعه خود عضویت نداشته باشند.

6- روسا و مدیران عامل محترم سازمانهای وابسته به وزارت متبوع حسب مورد مسئول حسن اجرای این بخشنامه هستند و ضروری است ضمن ارسال فهرست شرکتهای مشمول و نیز اعضای هیئت مدیره و مدیران عامل آنها، نتیجه اقدام به اینجانب گزارش شود.

   


    ضرورت افزایش سرمایه

شرکا به هنگام ایجاد شرکت تجاری با توجه به موضوع شرکت و دامنه فعالیتی که مورد نظر دارند، سرمایه مورد نیاز را تخمین زده و آن را مشترکاَ تامین می نمایند معذلک ممکن است با گذشت مدتی از فعالیت شرکت معلوم شود برآورد اولیه نادرست بوده و سرمایه بیشتری مورد نیاز است .  بعلاوه ممکن است تصمیم شرکا مبنی بر توسعه فعالیت شرکت افزایش سرمایه را ضروری سازد.
انگیزه های افزایش سرمایه منحصر به دو موردی که ذکر شد نیست. به عنوان مثال می توان تصور نمود که شرکت جهت تامین کسری سرمایه مورد نیاز برای فعالیت مورد نظر مبادرت به اخذ وام نموده باشد و زمان بازپرداخت آن فرا رسیده باشد. در این شرایط چنانچه شرکت از نظر مالی آمادگی بازپرداخت وام را نداشته باشد ممکن است به وام دهندگان ( طلبکاران شرکت ) پیشنهاد نماید آنچه که به شرکت پرداخته اند به عنوان آورده به شرکت تلقی شده و در نتیجه طلبکاران شرکت به شرکای شرکت ( سهامدار ) تبدیل شوند. در این صورت موجودی شرکت عملاَ افزایش نمی یابد اما تصمیم شرکا دائر بر افزایش سرمایه موجب می گردد که بدهی های شرکت به سرمایه تبدیل شده و شرکت از بازپرداخت وام های دریافتی، رهایی یابد.

    جواز افزایش سرمایه

میزان سرمایه شرکت از جمله مندرجات اساسنامه و یا به عبارت دیگر از جمله اوصاف شخصیت حقوقی شرکت تجاری است لذا تجویز تغییر اساسنامه از سوی مقنن به خودی خود متضمن تجویز افزایش سرمایه نیز هست وانگهی با توجه به اختصاص مواد 157 تا 188 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت و ماده 222 قانون تجارت به این موضوع تردیدی در جواز افزایش سرمایه باقی نمی ماند. معذلک قرارداد شرکت تجاری ممکن است مانع افزایش سرمایه باشد. در شرکت سهامی، درج منع افزایش سرمایه در اساسنامه موجب می گردد که تنها با اتفاق آرا بتوان مبادرت به افزایش سرمایه نمود اما سکوت اساسنامه، به منزله پذیرش احکام قانونی و از جمله قواعد راجع به افزایش سرمایه است. در مورد سایر شرکت های تجاری، با توجه به ماده 222 قانون تجارت، افزایش سرمایه منوط به پیش بینی آن در اساسنامه است بنابراین سکوت اساسنامه به منزله عدم جواز افزایش سرمایه است.

    مرجع تصمیم سازی و تصمیم گیری راجع به افزایش سرمایه

- مرجع تصمیم گیری :
تصمیم گیری راجع به افزایش سرمایه، مستلزم تغییر اساسنامه شرکت است. بنابراین در شرکت های سهامی مجمع عمومی فوق العاده و در سایر شرکت ها نیز هر مرجعی که به موجب اساسنامه ، اختیار تغییر آن را داشته باشد، در این زمینه تصمیم گیری می نماید :
ماده 162 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت اختیار مجمع عمومی فوق العاده را قابل تفویض به هیئت مدیره دانسته است، بدیهی است در سایر شرکت ها نیز مانعی در این راه وجود ندارد مگر اینکه اساسنامه تفویض اختیار را منع نموده باشد .
- استثنائات راجع به حد نصاب تصمیم گیری :
درست است که حد نصاب لازم جهت تصمیم گیری راجع به افزایش سرمایه همان حد نصابی است که برای سایر تغییرات اساسنامه در نظر گرفته شده است اما این قاعده عمومی لااقل با یک استثنا مواجه است. توضیح اینکه چنانچه تصمیمی که راجع به نحوه افزایش سرمایه اتخاذ می گردد، موجب ملزم شدن شرکا به تسلیم آورده جدیدی گردد، رضایت همه شرکا لازم است و رای اکثریت فاقد اثر است. بنابراین افزایش سرمایه از محل سود تقسیم نشده – جز در صورت وجود شرط خلاف – مستلزم رضایت همه شرکا نیست زیرا تعهدی که در نتیجه این تصمیم برای شرکا حاصل می شود با تعهد شرکت مبنی بر تقسیم سود تهاتر می شود.
ماده 159 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت این استثنا را بدین صورت بیان نموده است :
" افزایش سرمایه از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود در صورتی که برای صاحبان سهام ایجاد تعهد کند ممکن نخواهد بود مگر آنکه کلیه صاحبان سهام با آن موافق باشند ".
ملاحظه می گردد که در تدوین این ماده دقت کافی صورت نگرفته است چرا که هر افزایش سرمایه ای که از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود انجام پذیرد، قهراَ برای صاحبان سهام ایجاد تعهد می کند. بنابراین مقصود این ماده ایجاد تعهدی است که با مطالبات صاحب سهم از بابت سود، قابل تهاتر نبوده و وی را به پرداخت جدیدی ملزم نماید والا افزایش سرمایه از محل سود تقسیم نشده نیز سهامدار را به عدم دریافت سود محکوم و متعهد می کند.
علیرغم سکوت قانون تجارت، استثنای مزبور را باید به دیگر انواع شرکت نیز تسری داد. حتی بعید نیست که شرط خلاف این استثنا در اساسنامه شرکت از جمله شروط باطل به شمار آید.
دیگر استثنای راجع به حد نصاب تصمیم گیری در فرضی مطرح می گردد که افزایش سرمایه توام با سلب حق تقدم از بعضی شرکا به نفع بعضی دیگر باشد. در این صورت این پرسش مطرح می گردد که شرکای ذینفع نیز حق شرکت در رای گیری را دارند یا خیر ؟
لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت تصمیم گیری راجع به این شکل از افزایش سرمایه را ظاهراَ به دو مرحله تقسیم نموده است. در مرحله اول راجع به اصل افزایش سرمایه در مجمع عمومی فوق العاده ( ماده 161  ) و در مرحله دوم درباره سلب حق تقدم بعضی شرکا به نفع بعضی دیگر تصمیم گیری می شود. شرکای ذینفع در احتساب حد نصاب رسمیت جلسه و اکثریت لازم جهت تصویب موضوع به حساب نخواهند آمد.
_ مرجع تصمیم سازی :
پیچیدگی مسائل راجع به افزایش سرمایه معمولاَ مانع از آن است که دو مرحله تصمیم سازی و تصمیم گیری تواماَ صورت پذیرد. لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت فرآیند تصمیم سازی را بر عهده هیئت مدیره گذارده است. ماده 161 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت به نحوی تنظیم شده است که گویی تصمیم سازی توسط هیئت مدیره موضوعیت دارد و جز از این طریق نمی توان مبادرت به افزایش سرمایه نمود اما در سایر شرکت ها چنین الزامی ملاحظه نمی گردد و هر شخصی که حق دعوت شرکا را داشته باشد می تواند پیشنهاد راجع به افزایش سرمایه را نیز تهیه نموده و در دستور کار قرار دهد. 

   


هر گاه دو یا چند نفر به منظور انجام امور تجاری با تسهیم سرمایه و ترسیم نحوه تقسیم سود و زیان طبق مفاد قرارداد، تفاهم نمایند فعالیت آن ها یک شرکت تجاری را تشکیل داده است به عبارت دیگر هرگونه عملیات تجاری ناشی از تودیع سرمایه شرکاء که طبق قرارداد با تقسیم سود و زیان همراه باشد مشمول فعالیت شرکت تجاری است.
به بیانی دیگر، شرکت بازرگانی یا تجاری، عبارت است از اجتماع دو یا چند شخص حقیقی یا حقوقی که با هدف کسب سود، عملیات تجاری انجام می دهند.
با توجه به اینکه تسلیم سرمایه از جمله شرایط تشکیل شرکت تجاری است، موضوعی که  ممکن است مورد بحث قرار گیرد اینست که تعیین زمان بندی تسلیم سرمایه ثبت شرکت به چه صورت است ؟
در ذیل به پاسخ این سوال می پردازیم. ناگفته نماند، خوانندگان عزیز در صورت مواجه شدن با هرگونه سوالی در این رابطه، می توانند از طریق تماس با کارشناسان ثبتیکال، از خدمات مشاوره رایگان این موسسه بهره مند گردند.
در بعضی موارد، تمامی سرمایه برآوردی، برای تحقق موضوع فعالیت شرکت در لحظه ایجاد شرکت تجاری مورد نیاز نیست . در این صورت ممکن است شرکا ترجیح دهند که نسبت معینی از آورده را همزمان با انعقاد شرکت تجاری تادیه نمایند و زمان بندی تادیه مانده آورده تعهد شده را نیز در قرارداد تعیین نمایند. مثلاَ اگر پنج شریک قصد ایجاد کارخانه ای برای تولید مواد غذایی دارند و بدین منظور سرمایه مورد نیاز پانصد میلیون تومان برآورده شده است ، نیمی از آن را به هنگام ایجاد شرکت تادیه نمایند و تعهد نمایند که مانده را طی سه قسط متوالی سالانه بپردازند. در این صورت شرکتی با سرمایه پانصد میلیون تومان تشکیل می گردد که دویست و پنجاه میلیون تومان از آن واقعاَ وجود دارد و دویست و پنجاه میلیون تومان باقیمانده طلبی است که شرکت از شرکا دارد.
این ترتیب و ترتیبات مشابه از منظر شرکا که در جستجوی حداکثر سود با پرداخت حداقل سرمایه هستند کاملاَ منطقی و خالی از غرر است. هر چند که نگرانی از تضییع حقوق اشخاص ثالث ممکن است قانونگذاران را به احتیاط وا دارد.

    مطالعه قانون

لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت برای ایجاد شرکت سهامی عام و خاص تادیه حداقل 35% از تمامی سرمایه تعهد شده را کافی دانسته است اما با وضع مقرراتی سخت امنیت اشخاص ثالث را فراهم نموده و ضمناَ به ضرورت تعیین زمان بندی تادیه مانده سرمایه تعهد شده نیز تصریح نموده است. مواد متعددی دلالت بر این امر دارند از جمله ماده 33 مقرر می دارد :
” مبلغ پرداخت نشده سهام هر شرکت سهامی باید ظرف مدت مقرر در اساسنامه مطالبه شود … ”
در سایر انواع شرکت تادیه صد در صد آورده به هنگام تشکیل شرکت الزامی است و در نتیجه توافق بر سر زمان بندی منتفی است.

    حداقل مجموع آورده ها


فلسفه مداخله مقنن در تعیین حداقل سرمایه :
با پذیرش اصل آزادی اراده دلیلی بر مداخله قانونگذاران در تعیین حداقل سرمایه مورد نیاز برای ایجاد شرکت ملاحظه نمی گردد مگر اینکه حفظ حقوق اشخاص ثالث چنین مداخله ای را توجیه نماید.

    مطالعه قانون

ماده 5 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت مقرر می دارد :
” در موقع تاسیس، سرمایه شرکت های سهامی عام از پنج میلیون ریال و سرمایه شرکت های سهامی خاص از یک میلیون ریال نباید کمتر باشد … ”
در سایر شرکت ها مقنن حداقلی را تعیین ننموده است.
نکته : در شرکت سهامی عام ، تامین سرمایه غیرنقدی فقط مختص موسسین است و پذیره نویسان نمی توانند آورده غیرنقدی داشته باشند. آورده پذیره نویسان لزوناَ باید نقدی ( پولی ) باشد، گرچه لازم نیست که ایشان تمام این آورده را به صورت ( یکجا ) تادیه نمایند و ممکن است نسبت به بخشی از آن تنها تعهد به پرداخت نمایند.
برای تاسیس شرکت سهامی عام موسسین باید حداقل 20 درصد سرمایه شرکت را خود تعهد نمایند و حداقل 35 درصد بخشی را که خود تعهد کرده اند، به صورت نقد در یک حساب بانکی به نام شرکت در شرف تاسیس بسپارند و اگر قسمتی از سرمایه آن ها غیرنقد باشد، باید عین آن یا مدارک مالکیت آن را در همان بانکی که حساب باز شده است ، تودیع نمایند. ( ماده 6 ل. ا. ق. ت )
استفاده از وجوهی که در حساب شرکت در شرف تاسیس است تا قبل از ثبت شرکت در مرجع ثبت شرکت ها ممکن نیست . ( ماده 22 ل. ا. ق. ت )

   


مدارکی که مطابق لایحه اصلاحی قسمتی از قانون تجارت مصوب 24/12/1347باید به مرجع ثبت شرکت ها تسلیم شود، به قرار زیر می باشند :

1ـ اظهارنامه ثبت شرکت امضاء شده به امضای مؤسسین به همراه مدارک زیر :
الف ـ طرح اساسنامه شرکت، به امضای مؤسسین
ب ـ طرح اعلامیه پذیره نویسی امضاء شده به امضای مؤسسین در شرکت های سهامی عام.
ج ـ صورتجلسه مجمع عمومی مؤسس یا اولین مجمع عمومی متشکله ازشرکاء، به پیوست :
1ـ اعلامیه کتبی قبولی سمت ازطرف مدیران شرکت.
2ـ اعلامیه کتبی قبولی سمت ازطرف بازرس یا بازرسان شرکت.
3ـ مصوبه رایج به ذکر نام روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی ها و اطلاعیه ها و اعلامیه های شرکت در آن منتشر خواهد شد.
د ـ گواهی مدیر یا مدیران شرکت حاکی از تقویم وتقدیم کلیه آورده های غیرنقدی شرکاء که به رضایت شرکاء تقویم و قیمت هریک از سهم ها تعیین شده است‌.
ه ـ گواهی نامه بانکی حاکی ازپرداخت قیمت نقدی کلیه سهام مورد تعهد به حساب شرکت در شرف تأسیس.
2ـ شرکتنامه تنظیمی بین شرکاء و امضاء شده به امضای آنها.
3ـ صورت اسامی شرکاء با تعیین نام و نام خانوادگی وعده سهام هریک یا میزان سهم الشرکه هرکدام.
4ـ اطلاعیه کتبی درمورد تبدیل سهام شرکت.
5ـ صورت جلسه مجمع عمومی فوق العاده مبنی بر انتشار اوراق قرضه.( فروش اوراق قرضه و درج شرایط صدور و انتشار آن همراه با طرح اطلاعیه انتشار اوراق قرضه.)
6ـ صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده در زمینه افزایش سرمایه در اثر صدور اوراق قرضه.
7ـ صورت جلسات مجامع عمومی مبنی بر اتخاذ تصمیم در موارد زیرین :
الف ـ انتخاب مدیران و بازرس یا بازرسان.
ب ـ تصویب ترازنامه
ج ـ کاهش یا افزایش سرمایه وهر نوع تغییر در اساسنامه.
د ـ انحلال شرکت و نحوه تصفیه آن.
۸ـ صورتجلسه هیأت مدیره درباره انتخاب مدیرعامل حاوی نام و مشخصات مدیرعامل و حدود اختیارات و مدت مدیریت و مأموریت و میزان حق الزحمه او‌.
9ـ طرح اعلامیه پذیره نویسی سهام جدید وآخرین تراز نامه و حساب سود و زیان مصوب مجمع عمومی عادی، به پیوست اعلامیه پذیره نویسی سهام جدید صادره به منظور افزایش سرمایه.
10ـ صورت کاملی از مطالبات حال شده بستانکاران پذیره نویس را که به سهام شرکت تبدیل شده، به ضمیمه رونوشت اسناد و مدارک مبنی از تصفیه آن گونه مطالبات که بازرسان شرکت صحت آن را تأیید کرده باشند، همراه با صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده و اظهارنامه هیأت مدیره حاکی براینکه کلیه این سهام خریداری شده و بهای آن دریافت شده است، به منظور ثبت افزایش سرمایه.
11ـ صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده راجع به اتخاذ تصمیم درباره انحلال شرکت و حاوی اسامی مدیر یا مدیران تصفیه.
12ـ اعلامیه کتبی ختم تصفیه به وسیله مدیران تا پس از آگهی، نام شرکت از دفتر ثبت شرکت ها، و دفتر ثبت تجارتی حذف گردد.
13ـ دفاتر و سایر اسناد و مدارک شرکت تصفیه شده، تا مدت ده سال نگهداری شود.
⃰ لازم به ذکر است هرکس از اعلام مطالبی که طبق مقررات لایحه اصلاحی قسمتی از قانون تجارت باید به مرجع ثبت شرکت ها اعلام کند، بعضاً یا کلاً، خودداری نماید و یا مطالب خلاف واقع به مرجع مذکور اعلام دارد، قابل تعقیب کیفری بوده و به استناد بند ۴ ماده ۲۴۳ لایحه قانونی مزبور :
به حبس تأدیبی از سه ماه تا دو سال، یا به جزای نقدی از بیست هزار ریال تا دویست هزار ریال، یا به هر دو مجازات، محکوم خواهد شد.

• تصمیمات شرکت که پس از ثبت در دفتر ثبت شرکت ها باید آگهی شود :
تصمیمات شرکت های تجارتی در مواردی که گفته خواهد شد باید آگهی شود :
1ـ تغییر مواد اساسنامه شرکت که شایع ترین موارد آن افزایش و کاهش سرمایه می باشد.
2ـ تمدید مدت شرکت، اضافه بر مدت مقرر.
3ـ تصمیم راجع به انحلال شرکت ( حتی در مواردی که انحلال به واسطه انقضای مدت شرکت صورت می گیرد.) و تصمیم راجع به تعیین اسامی مدیر یا مدیران تصفیه و نشانی آنها.
4ـ تعیین کیفیت واریز کردن حساب و تغییر آن.
5ـ تبدیل شرکاء ( مثل جانشینی وراث شریک ضامن متوفی) و یا نقل و انتقال سهام یا سهم الشرکه.
6ـ خروج بعضی از شرکاء از شرکت.
7ـ تغییر اسم شرکت.
8ـ موقعی که تبدیل سهام بی اسم شرکت به سهام با اسم انجام می پذیرد. و صاحبان سهام درظرف مهلتی که از تاریخ انتشار اعلامی که دو بار، و به فاصله ده روز در روزنامه رسمی و روزنامه کثیر الانتشار مرکز اصلی شرکت انتشار می یابد و این مهلت کم تر از شش ماه نخواهد بود، سهام خود را به سهام جدید تبدیل ننمایند.( ماده ۷۶ قانون تجارت) و سهام جدیدی را که درازای سهام بی نام تبدیل نشده در شرکت موجود می باشد، شرکت از طریق مزایده به اشخاص دیگر بفروشد.( ماده ۷۸ قانون تجارت) قیمت سهامی که بدین طریق فروخته می شود، درمرکز اصلی شرکت و یا در بانک ملی ایران به امانت گذاشته می شود، آگهی خواهد شد.
9ـ تغییر مدیر یا مدیران شرکت.
10ـ تغییر بازرس یا بازرسان شرکت.
11ـ تغییر مرکز اصلی شرکت.
12ـ ثبت تأسیس شرکت.
13ـ موقعی که به واسطه ضررهای وارده نصف سرمایه شرکت از میان برود، و مدیران شرکت مکلفاً تمام صاحبان سهام را برای تشکیل مجمع عمومی دعوت نمایند، تا موضوع انحلال یا بقاء شرکت مورد بررسی و رأی قرار گیرد.تصمیم این مجمع درهرحال منتشر خواهد شد.
14ـ انتشار اعلامیه پذیره نویسی در روزنامه رسمی و روزنامه کثیر الانتشاری که آگهی های شرکت در آن منتشر می شود.
15ـ تبدیل سهام شرکت که در پی اطلاع دادن کتبی به مرجع ثبت شرکت ها، آگهی می شود.
16ـ اعلام کتبی تصمیم راجع به فروش اوراق قرضه و شرایط صدور آن و انتشار آن همراه با طرح اطلاعیه انتشار اوراق قرضه به مرجع ثبت شرکت ها، برای ثبت و انتشار در روزنامه رسمی.
17ـ نام و مشخصات و حدود اختیارات و مدت تصدی مدیر عامل.
18ـ تعداد سهام هریک از خریداران سهام جدید صادره در اثر افزایش سرمایه.
19ـ اعلام ختم تصفیه امور شرکت بعد از انحلال آن.

   


5 دلیل اختصاصی برای انحلال شرکت تضامنی وجود دارد. باید دقت نمود که موارد انحلال حصری می باشد و حتی با پیش بینی در اساسنامه نمی توان آن را تغییر داد. دلایل اختصاصی انحلال عبارتند از :
1. رضایت تمامی شرکا
2. مراجعه به دادگاه
یکی از شرکا از دادگاه تقاضای انحلال نماید و دادگاه نیز دلایل او را موجه تشخیص بدهد، مانند اینکه شرکت زیان دهی داشته باشد. در این مورد اگر دلایل انحلال منحصراَ مربوط به شریک یا شرکای معینی باشد دادگاه می تواند به تقاضای سایر شرکا به جای انحلال، حکم اخراج آن شریک یا شرکای معین را بدهد.
نکته : شرط مراجعه به دادگاه برای انحلال شرکت بامسئولیت محدود از بین رفتن حداقل نصف سرمایه شرکت می باشد، اما در شرکت تضامنی برای مراجعه به دادگاه و تقاضای انحلال شرط خاصی پیش بینی نشده است.
3. فسخ شرکت
اصولاَ برای شریک حق فسخ وجود دارد مگر آن که طبق اساسنامه این حق سلب شده باشد. در این صورت شریک باید قصد فسخ را کتباَ به شرکت ارسال کند. برای فسخ شرکت 4 شرط باید جمع باشد :
- مراتب فسخ کتباَ به شرکت ابلاغ شود.
- شش ماه از تاریخ اعلام فسخ بگذرد.
- فسخ ناشی از قصد اضرار نباشد.
- در اساسنامه شرکت حق فسخ شرکت از شرکا سلب نشده باشد.
اگر موافق اساسنامه باید سال به سال به حساب شرکت رسیدگی شود فسخ در موقع ختم محاسبه سالیانه به عمل می آید.
4. ورشکستگی یکی از شرکا
به موجب ماده 138 ق.ت، ورشکستگی یکی از شرکا با جمع سه شرط ذیل ممکن است موجب انحلال شرکت شود :
- مدیر تصفیه کتباَ تقاضای انحلال شرکت را نموده باشد.
- از تقاضای مدیر تصفیه 6 ماه گذشته باشد.
- شرکت نیز مدیر تصفیه را ازتقاضای انحلال منصرف نکرده باشد.
5. فوت یا حجر یکی از شرکا
به موجب ماده 139 و 140 ق.ت، اگر یکی از شرکا فوت کند یا محجور شود بقای شرکت منوط به رضایت تمامی شرکای دیگر و قائم مقامان متوفی خواهد بود. اگر حتی یکی از شرکا نیز راضی به بقای شرکت نباشد شرکت تضامنی منحل می شود.
اگر تمامی شرکا به بقای شرکت راضی باشند توبت به قائم مقامان متوفی یا قیم محجور می رسد که باید حسب مورد ظرف 1 ماه از تاریخ فوت یا حجر، رضایت یا عدم رضایت خود را نسبت به بقای شرکت کتباَ اعلام نمایند. اگر ظرف یک ماه سکوت نمایند، این سکوت نیز در حکم رضا می باشد و این برخلاف قواعد کلی حقوقی است که سکوت اعم از رضایت یا عدم رضایت شناخته می شود.
اگر قائم مقامان متوفی یا قیم محجور به بقای شرکت رضایت بدهند، در نفع و ضرر مدتی که منتظر پاسخ آن ها بوده اند شریک خواهند بود، اما اگر اعلام عدم رضایت کنند تنها نسبت به منافع حاصله شریک خواهند بود. مثلاَ اگر بیست و پنج روز ساکت بوده اند و در روز بیست و ششم اعلام رضایت کنند، نسبت به منافع و ضرر بیست و پنج روز اول شریک هستند اما اگر در روز بیست و ششم اعلام عدم رضایت کنند، فقط نسبت به منافع زمان سکوت شریک هستند.

    مدارک مورد نیاز جهت انحلال شرکت تضامنی

1- تمامی مدارک ثبتی شرکت
2- مدارک شناسایی شرکا
3- اصل صورتجلسه انحلال که به تایید همه شرکا و مدیر تصفیه رسیده باشد.
4- آگهی آخرین تغییرات شرکت ( در صورت وجود تغییرات )

   


نام شرکت به عنوان اولین اطلاعی که باید در مدارک مربوط به شرکت ها انعکاس یابد، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در مبحث الزام های تجار و رویه های موجود هم اولین اقدامی که هر شخصیت حقوقی باید به انجام برساند، دریافت نام تایید شده از اداره کل ثبت شرکت ها و موسسات صنعتی در سازمان ثبت اسناد و املاک می باشد.
پس از ثبت شرکت نام شرکت ، در صورت لزوم، می توان نسبت به تغییر آن اقدام نمود. جهت آشنایی شما عزیزان از نحوه تغییر نام شرکت بامسئولیت محدود ، در این مقاله توضیحاتی در این باره آورده ایم.

    مرجع صلاحیت دار برای تغییر نام شرکت بامسئولیت محدود


همان طور که در مقالات پیشین گفتیم ، در شرکت بامسئولیت محدود تشکیل مجمع عمومی فوق العاده همانند شرکت سهامی عام و خاص الزامی شناخته نشده است، ولی با عنایت به ماده 11 ق. ت که می گوید : ” هر تغییر دیگری راجع به اساسنامه باید با اکثریت عددی شرکاء که لااقل سه ربع سرمایه را نیز دارا باشند، به عمل آید مگر اینکه در اساسنامه اکثریت دیگری مقرر شده باشد”. معلوم می گردد که تشکیل مجمع عمومی فوق العاده از نظر اهمیت موارد پیش بینی شده در ماده 111 مذکور ضروری می باشد.
وظایف مجمع عمومی فوق العاده به شرح ذیل است :
1- تغییرات در اساسنامه یا الحاق یا حذف چند موارد از آن ( مانند تغییر در نام شرکت )
2- افزایش یا کاهش سرمایه شرکت.
3- ورود شریک یا شرکاء جدید به شرکت.
4- تنظیم اساسنامه جدید یا تبدیل نوع شرکت.
5- انحلال شرکت قبل از موعد.
بدیهی است تصمیمات در موارد فوق باید با موافقت دارندگان سه چهارم سرمایه شرکایی که اکثریت عددی را نیز دارند، اتخاذ گردد.
از جمله مدارک مورد نیاز جهت ثبت انواع تغییرات در شرکت با مسئولیت محدود عبارت است از :
1- کپی شناسنامه و کارت ملی تمامی اعضای هیأت مدیره
2- آگهی تاسیس و روزنامه رسمی و تغییرات قبلی شرکت و اساسنامه ای شرکت
3- اخذ گواهی عدم سوء پیشینه ( چنانچه شخص جدیدی قصد ورود به شرکت را دارد ).

    نحوه انتخاب نام جدید برای شرکت با مسئولیت محدود

در نام شرکت بامسئولیت محدود، می بایست عبارت ” بامسئولیت محدود ” قید شود. در غیر این صورت شرکت مذکور در برابر اشخاص ثالث شرکت تضامنی محسوب شده و تابع مقررات آن خواهد بود. همچنین، در نام شرکت نبایستی اسم هیچیک از شرکاء آورده شود والا شریکی که نامش در اسم شرکت ذکر شده باشد، در مقابل اشخاص ثالث حکم شریک ضامن را خواهد داشت.
برای  انتخاب نام شرکت به نکات ذیل توجه فرمایید :
– نام خارجی نباشد،
– قبلاَ به ثبت نرسیده باشد ،
– دارای معنا و مفهوم باشد ،
– با فرهنگ انقلاب اسلامی مطابقت داشته باشد.
_اسامی انتخابی برای شرکت باید دارای 3 سیلاب (اسم خاص) باشد.

    مراحل تغییر نام در شرکت با مسئولیت محدود به ترتیب ذیل میباشد:

الف) تشکیل مجمع عمومی فوق العاده
ب) تنظیم صورتجلسه وامضای شرکاء با قید کردن میزان سهم الشرکه.
پ) ارائه کردن مدارک مثبته و رعایت تشریفات دعوت وفق اساسنامه و قانون تجارت (اگر اکثریت شرکاء در مجمع حاضر باشند).
ج) انتخاب هیات نظار و درج نام آنان در صورتجلسه ( اگر تعداد اعضای شرکاء به بیش از دوازده نفر برسد).
چ) امضای اعضای هیات نظار زیر صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده.
ن ) مراجعه به سامانه اداره ثبت شرکت ها جهت اعلام درخواست ثبت تغییر نام شرکت
و ) ارسال مدارک از طریق پست به اداره ثبت شرکت ها و درج بارکد پستی در سامانه
ه) امضاء ذیل دفاتر ثبت
ی) ثبت آگهی
نکته :  در صورتی که شرکاء اصالتاً یا ولایتاً یا وکالتاً ذیل صورتجلسه را امضاء می نمایند لازم است با قید عنوان این کار صورت گیرد و در صورتی که وکالتاً امضاء می نمایند ارائه وکالت نامه رسمی یا تصویر برابر اصل شده الزامی است.

نمونه صورتجلسه تغییر نام در شرکت های با مسئولیت محدود

نام شرکت ……………… شماره ثبت ………….. و شناسه ملی ………………. سرمایه ثبت شده ……………….. ریال  در تاریخ  ………….ساعت ……….. مجمع عمومی فوق العاده شرکت با حضور کلیه شرکاء / اکثریت شرکاء در محل شرکت تشکیل و نسبت به تغییرنام شرکت اتخاذ تصمیم شد.

  نام شرکاء                             میزان سهم الشرکه
1ـ خانم / آقای …………………… دارای …………………………. ریال سهم الشرکه میباشد،
2- خانم / آقای …………………… دارای …………………………. ریال سهم الشرکه میباشد،
3- خانم / آقای …………………… دارای …………………………. ریال سهم الشرکه میباشد،
4- خانم / آقای ……………………دارای …………………………. ریال سهم الشرکه میباشد،

وبعد از شور و بررسی انجام شده مقرر گردید نام شرکت از ……..…..……….به  ……..…..………….. تغییر یابد در نتیجه ماده…………………… اساسنامه بشرح مذکور اصلاح می گردد.
به خانم / آقای …………………………. احدی از شرکا (مدیرعامل و… در صورتیکه از بین شرکاء باشند) وکالت داده می شود تا ضمن مراجعه به اداره ثبت شرکتها نسبت به ثبت صورتجلسه و پرداخت هزینه های قانونی و امضاء ذیل دفتر  ثبت اقدام نماید.
1-   خانم / آقای ……………………………….    امضاء
2-   خانم / آقای ……………………………….    امضاء
3-   خانم / آقای ……………………………….    امضاء

   


دراین مقاله به تعریف، شرایط انتشار، انواع، حقوق دارندگان وهم چنین تمایز اوراق قرضه با سهام و اوراق مشارکت می پردازیم . با ما در ثبت شرکت فکر برتر همراه باشید.

• تعریف ورقه قرضه :
به موجب ماده 52 لایحه اصلاحی قانون تجارت ورقه قرضه، ورقه قابل معامله ای ست که معرف مبلغی وام است با بهره معین که تمامی آن یا اجزاء آن در موعد یا مواعد معینی باید مسترد گردند، برای ورقه قرضه ممکن است علاوه بر بهره حقوق دیگری نیز شناخته شود.

• شرایط انتشار اوراق قرضه :
وجود شرایطی برای انتشار اوراق قرضه ضروری است از جمله :
۱- انتشار اوراق قرضه باید در اساسنامه پیش بینی شده یا مجمع عمومی فوق العاده به پیشنهاد هیئت مدیره، انتشار اوراق را تصویب کند. (ماده ۵۶ ل.ا.ق.ت)
۲- تمام سرمایه ثبت شرکت باید پرداخت شده و همچنین دو سال تمام از ثبت شرکت گذشته باشد و دو ترازنامه سهامی عام نیز توسط مجمع عمومی تصویب شده باشد. (ماده ۵۵ ل.ا.ق.ت)
3- اوراق باید همسان بوده، مبلغ اسمی اوراق قرضه و نیز قطعات اوراق قرضه (در صورت تجزیه باید متساوی باشد) و توسط دو نفری که برای امضای سهام تعیین امضاء شده باشد (تبصره ماده ۵۶ و ماده ۵۸ ل.ا.ق.ت).
۴- تنها شرکت های سهامی عام حق انتشار اوراق قرضه را دارند.
۵- اطلاعیه انتشار اوراق قرضه مشتمل بر نکات ماده ۵۸ ل.ا.ق‌.ت، پس از امضاء به انضمام تصمیم گیری راجع به فروش اوراق قرضه و شرایط آن به مرجع ثبت شرکت ها اعلام می گردد. مرجع به هزینه شرکت آن را در روزنامه رسمی آگهی می کند و پس از آن شرکت آن را روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی های ثبت شرکت در آن منتشر می گردد منتشر می کند (مواد ۵۸ و ۵۹ ل.ا.ق.ت).
۶- وفق ماده 6 ل.ا.ق.ت، ورقه قرضه باید شامل نکات زیر باشد:
ـ نام شرکت
ـ شماره و تاریخ ثبت شرکت
ـ مرکز اصلی
ـ مبلغ سرمایه
ـ مدت شرکت
ـ مبلغ اسمی و شماره ترتیب و تاریخ صدور ورقه قرضه
ـ تاریخ و شرایط بازپرداخت قرضه و نیز شرایط بازخرید ورقه قرضه
ـ تضمیناتی که احتمالاً برای قرضه در نظر گرفته شده است
ـ درصورت قابلیت تعویض اوراق قرضه با سهام شرایط وترتیبات که باید برای تعویض رعایت شود و با ذکر نام اشخاص یا مؤسساتی که تعهد تعویض اوراق قرضه را کرده اند.
ـ درصورت قابلیت تبدیل اوراق قرضه به سهام مهلت و شرایط آن.

• انواع اوراق قرضه :
می توان اوراق قرضه را به ساده و مرکب تقسیم کرد: اوراق قرضه مرکب خود به دو دسته قابل تعویض با سهم و تبدیل به سهام تقسیم می شود :
ـ اوراق قرضه ساده: اوراقی است که پس از انتشار تغییر صورت نمی دهد و تا استرداد کامل وجه آن به صورت ورقه قرضه باقی می ماند.
ـ اوراق قرضه مرکب: اوراق قرضه قابل تبدیل به سهام و اوراق قرضه قابل تعویض با سهام را می توان اوراق قرضه مرکب دانست.
انتشار اوراق قرضه قابل تعویض همزمان با افزایش سرمایه شرکت به عمل می آید،اما اوراق قرضه قابل تبدیل افزایش سرمایه زمانی به عمل می آید که صاحبان اوراق بخواهند آن ها را به سهام تبدیل کنند.

• حقوق صاحبان اوراق قرضه :
۱- حق دریافت مبلغ اسمی اوراق قرضه
۲- حق دریافت بهره، که مطابق بند ۹ ماده ۵۸ ل.ا.ق.ت در اطلاعیه انتشار باید میزان بهره مشخص باشد.
۳- حقوق دیگر مذکور در ماده ۵۲ ل.ا.ق.ت که می تواند شامل حق تبدیل ورقه با سهم شرکت وحق تعویض اوراق با سهام باشد.

• تفاوت اوراق قرضه با سهام :
1- برخلاف سهام پذیره نویسی و خرید اوراق قرضه عمل تجارتی نمی باشد (ماده ۵۴ ل.ا.ق.ت).
2- سهام جزو سرمایه شرکت می باشد اما اوراق قرضه بدهی شرکت است.
3- برای صدور سهام شرایط مندرج در مواد ۵۵ و ۵۶ ل.ا.ق.ت که برای انتشار اوراق لازم است، مورد نیاز نیست.
4- دارندگان اوراق قرضه بر خلاف دارندگان سهام حق رأی و اداره شرکت را ندارند و بستانکار شرکت هستند.

• تفاوت اوراق قرضه و اوراق مشارکت :
این دو ماهیتاً شبیه هم هستند با این تفاوت که وجوهی که از فروش اوراق مشارکت به دست می آید باید در طرح های مشخص شده مصرف شود ولی در مورد اوراق قرضه ناشر می تواند هرگونه صلاح می داند عمل کند به این علت که وجه اوراق قرضه به ناشر تملیک ( کسی را مالک چیزی کردن) می شود اما در مورد اوراق مشارکت دارنده آن با با ناشر شریک می گردد. بدین معنا که دارندگان اوراق قرضه بستانکار شرکت محسوب می شوند اما دارندگان اوراق مشارکت شریک مدنی شرکت یا مؤسسه ناشر بوده و در سود حاصل از اجرای طرح به نسبت قیمت اسمی و مدت زمان مشارکت سهیم می گردند. بازپرداخت اصل و سود علی الحساب در اوراق مشارکت باید تضمین گردد ولی در اوراق قرضه این تضمین بستگی به ناشر دارد.

   


وظیفه دعوت از مجامع عمومی

یکشنبه 7 مرداد 1397 نویسنده: محسن فرپای |

طبق قاعده کلی، وظیفه دعوت از مجامع عمومی را می توان در 3 مرحله زمانی شرکت تقسیم نمود :
قبل از تشکیل : موسسین
بعد از تشکیل : هیات مدیره
بعد از انحلال : مدیر تصفیه
موارد بالا قاعده کلی بوده و باید در حالات مختلف مراجع مکلف به دعوت را بررسی کنیم :
1. ابتدا هیات مدیره سپس بازرس
الف: دعوت از مجمع عمومی عادی یا سالیانه
به موجب ماده لایحه 91، " چنانچه هیئت مدیره، مجمع عمومی عادی سالانه را در موعد مقرر دعوت نکند، بازرس یا بازرسان شرکت مکلفند راساَ اقدام به دعوت مجمع مزبور بنمایند ."
ب: دعوت از مجمع عمومی جهت تکمیل اعضای هیات مدیره
به موجب مواد 112 و 113 لایحه، هر گاه هیات مدیره حسب مورد از دعوت مجمع عمومی عادی برای انتخاب مدیری که سمت او بر اثر فوت، سلب شرایط یا استعفا بلامتصدی مانده خودداری کند، هر ذینفع حق دارد از بازرس یا بازرسان شرکت بخواهد که به دعوت مجمع عمومی عادی جهت تکمیل عده مدیران با رعایت تشریفات لازم اقدام کنند و بازرس یا بازرسان مکلف به انجام چنین درخواستی می باشنند.
2. هیات مدیره یا بازرس : در این حالت هر کدام در عرض هم حق دعوت از مجامع عمومی را دارند.
الف: دعوت از مجمع عمومی عادی به طور فوق العاده
به موجب ماده 92 لایحه، " هیئت مدیره و همچنین بازر یا بازرسان شرکت می توانند در مواقع مقتضی مجمع عمومی عادی را به طور فوق العاده دعوت نمایند. در این صورت دستور جلسه مجمع باید در آگهی دعوت قید شود".
ب: دعوت از مجمع عمومی برای بطلان معاملات
به موجب ماده 131 لایحه، تصمیم به درخواست بطلان معامله یا مجمع عمومی عادی صاحبان سهام است که پس از استماع گزارش بازرس مشعر بر عدم رعایت تشریفات لازم جهت انجام معامله در این مورد رای خواهد داد. مجمع عمومی مذکور در این ماده به دعوت هیات مدیره یا بازرس شرکت تشکیل خواهد شد.
3. دعوت از مجمع عمومی توسط صاحبان سهام
وفق ماده لایحه 95، " سهامدارانی که اقلاَ یک پنجم سهام شرکت را مالک باشند حق دارند که دعوت صاحبان سهام را برای تشکیل مجمع عمومی از هیات مدیره خواستار شوند و هیات مدیره باید حداکثر تا بیست روز مجمع مورد درخواست را با رعایت تشریفات مقرره دعوت کند، در غیر این صورت درخواست کنندگان می توانند دعوت مجمع را از بازرس یا بازرسان شرکت خواستار شوند و بازرس یا بازرسان مکلف خواهند بود که با رعایت تشریفات مقرره، مجمع مورد تقاضا را حداکثر تا ده روز دعوت نمایند وگرنه آن گونه صاحبان سهام حق خواهند داشت مستقیماَ به دعوت مجمع اقدام کنند به شرط آنکه کلیه تشریفات راجع به دعوت مجمع را رعایت نموده و در آگهی دعوت، به عدم اجابت درخواست خود توسط هیات مدیره و بازرسان تصریح نمایند ".
هر گاه سهامدارانی که اقلاَ یک پنجم سرمایه شرکت را دارا باشند، می توانند مجمع عمومی عادی یا فوق العاده را دعوت کنند. دارندگان حداقل یک پنجم سهام شرکت، نصاب سرمایه ای می باشد نه عددی زیرا اگر قانون گذار از عبارت حداقل یک پنجم سهامداران استفاده می کرد، منظور نصاب عددی می بود.
4- مرجع ثبت شرکت ها
الف: انقضای مدت ماموریت مدیران
به موجب ماده 136 لایحه، " در صورت انقضای مدت ماموریت مدیران تا زمان انتخاب مدیران جدید، مدیران سابق کماکان مسئول امور شرکت و اداره آن خواهند بود. هر گاه مراجع موظف به دعوت مجمع عمومی به وظیفه خود عمل نکنند هر ذینفع می تواند از مرجع ثبت شرکت ها دعوت مجمع عمومی عادی را برای انتخاب مدیران تقاضا نماید ".
با جمع 3 شرط ذیل می توان از مرجع ثبت شرکت ها تقاضای دعوت از مجمع عمومی عادی را داشت :
1. انقضا مدت ماموریت مدیران
2. عدم دعوت مراجع موظف به دعوت
3. تقاضای هر ذینفع ( نیازی به تقاضای دارندگان حداقل یک پنجم سهام نمی باشد ).
ب: به موجب ماده 231 لایحه، در صورت فوت، حجر یا ورشکستگی مدیر تصفیه واحد که توسط مجمع عمومی انتخاب شده باشد، می توان از مرجع ثبت شرکت ها درخواست دعوت از مجمع عمومی عادی را نمود.
5- دعوت از مجمع عمومی در دوران انحلال
به موجب ماده 219 لایحه، " در مدت تصفیه، دعوت مجامع عمومی در کلیه موارد به عهده مدیران تصفیه است. هر گاه مدیران تصفیه به این تکلیف عمل نکنند ناظر مکلف به دعوت مجمع عمومی خواهد بود و در صورتی که ناظر نیز به تکلیف خود عمل نکند یا ناظر پیش بینی یا معین نشده باشد دادگاه به تقاضای هر ذینفع حکم به تشکیل مجمع عمومی خواهد بود ".
شرکت پس از انحلال تا زمانی که در مرحله تصفیه به سر می برد، دارای شخصیت حقوقی است. به همین علت در این دوران نیز می توان مجمع عمومی عادی را دعوت نمود. در دوران تصفیه، دعوت از مجامع عمومی در کلیه موارد به عهده مدیر تصفیه است. اگر مدیر تصفیه به این تکلیف عمل نکند، ناظر مکلف است راساَ مجمع عمومی را دعوت کند. هر گاه ناظر نیز مجمع عمومی را دعوت نکند، ناظر مکلف است راساَ مجمع عمومی را دعوت کند. هرگاه ناظر نیز مجمع عمومی را دعوت نکند یا ناظر معین نشده باشد، هر ذینفع می تواند از دادگاه تقاضای حکم به تشکیل مجمع عمومی را بخواهد.

    ضمانت اجرای عدم رعایت مقررات قانونی در مجامع عمومی


به موجب ماده 270 لایحه، هر گاه مقررات قانونی در تصمیماتی که توسط هر یک از ارکان شرکت اتخاذ می گردد رعایت نشود بر حسب مورد بنا به درخواست هر ذینفع، بطلان تصمیمات مذکور به حکم دادگاه اعلام خواهد شد. لیکن موسسین و مدیران و بازرسان و صاحبان سهام شرکت نمی توانند در مقابل اشخاص ثالث به این بطلان استناد نمایند.

    الزامی بودن ثبت برخی تصمیمات مجامع عمومی عادی و فوق العاده


به موجب ماده 106 لایحه، اصولاَ الزامی به ثبت تصمیمات مجامع عمومی در مرجع ثبت شرکت ها نیست مگر موارد مصرح در ماده 106 لایحه . برخی از این تصمیمات در صلاحیت مجمع عمومی عادی و برخی در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده است :
1. انتخاب مدیران و بازرس یا بازرسان : مجمع عمومی عادی
2. تصویب ترازنامه : مجمع عمومی عادی
3. کاهش یا افزایش سرمایه و هر نوع تغییر در اساسنامه : مجمع عمومی فوق العاده
4. انحلال شرکت و نحوه تصفیه آن : مجمع عمومی فوق العاده

    مجمع عمومی مختلط

نوع چهارمی از مجامع عمومی نمی باشد و هدف دعوت این مجمع، رسیدگی به اموری است که برخی از آن در صلاحیت مجمع عمومی عادی مانند انتخاب هیات مدیره و برخی دیگر در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده است مانند افزایش سرمایه و در هر مورد نیز باید تشریفات دعوت مخصوص هر مجمع رعایت شود




   


رکن اصلی شرکت سرمایه آنست زیرا هیچ شرکتی بدون سرمایه نمی تواند تشکیل بشود. چرا که مهم ترین وسیله جلب منفعت سرمایه شرکت است. با توجه به این امر که سرمایه از مهم ترین عوامل تجارت می باشد؛ لذا هر شرکت باید دارای سرمایه ای باشد تا بتواند نتیجه ای از عملیات خود را که امر تجارت است؛ به دست آورد. اهمیت شرکت های تجاری به میزان سرمایه آن ها بستگی دارد. نظر به اهمیت موضوع، در این مقاله به سرمایه اولیه جهت ثبت انواع شرکت های تجاری می پردازیم.

    سرمایه ی اولیه ی ثبت شرکت های سهامی

در قانون تجارت ایران برای سرمایه شرکت های سهامی حداکثری تعیین نشده است. ولی به موجب اصلاحیه قانون تجارت مقرر گردیده است که در موقع تاسیس، سرمایه شرکت های سهامی عام از پنج میلیون ریال و سرمایه شرکت های سهامی خاص از یک میلیون ریال نباید کمتر باشد و اگر کمتر شد؛ تا حداکثر ظرف مدت یک سال باید جبران شود و یا شرکت را به نوع دیگری تبدیل کنند. در غیر این صورت و بر اساس دادخواست هر ذینفع، دادگاه صالح حکم به انحلال شرکت خواهد داد.
طبق قانون، در موقع تشکیل شرکت های سهامی دارندگان سهام می باید حداقل سی و پنج درصد کل سرمایه را پرداخت و بقیه را فقط تعهد نمایند. البته مدت تعهد و پرداخت سرمایه باقی مانده از پنج سال تجاوز نخواهد کرد. ولی اگر آورده های شرکاء غیرنقدی باشد باید تمام آن تادیه و تقویم شود. در سرمایه شرکت ، میزان سرمایه نقدی و غیرنقدی و مقدار سرمایه پرداخت شده و تعهد شده باید به طور تفکیکی مشخص باشد، به نحوی که برای اشخاص ثالث هیچگونه ابهامی وجود نداشته باشد. باید توجه داشت که کل سرمایه شرکت در بدو تاسیس نمی تواند آورده غیرنقدی باشد.

    سرمایه اولیه ثبت شرکت بامسئولیت محدود

در قانون تجارت، برای میزان سرمایه شرکت بامسئولیت محدود هیچ مبلغی تعیین نشده است. با این حال به صورت عرفی حداقل سرمایه اسمی مبلغ یک میلیون ریال می باشد.
سرمایه شرکت بامسئولیت محدود به شکل سهم الشرکه پرداخت می شود، بدون آنکه عنوان سهم داشته با یه شکل سهام با قیمت اسمی معین و متساوی درآمده باشد.
شرکت بامسئولیت محدود، وقتی تشکیل می شود که تمام سهم الشرکه های غیرنقدی تقویم شده باشد و آن نیز از همان ابتدا تسلیم گردد ، مانند شرکت های سهامی که در آن ها نیز تسلیم آورده های غیرنقد باید از همان ابتدا پرداخت گردد.
چند نکته : برخلاف شرکت های سهامی که انتقال سهام با تحویل اوراق سهام و نهایتاَ در مورد سهام بانام با ثبت در دفتر شرکت به عمل می آید، انتقال سهم الشرکه فقط از طریق سند رسمی صورت می گیرد.
– انتقال سهم الشرکه به اشخاص دیگر موکول به رضایت تعدادی از شرکاء می باشد که ضمن داشتن اکثریت عددی، لااقل سه چهارم متعلق به آنان باشد.
– سهم الشرکه را نمی توان به صورت اوراق تجاری قابل انتقال مانند سهام بانام یا بی نام و غیره درآورد.
قواعد تقویم آورده های غیرنقد در شرکت بامسئولیت محدود :
– در تقویم آورده های غیرنقد باید به موارد ذیل توجه داشت :
– در شرکت بامسئولیت محدود، تقویم آورده های غیرنقد توسط خود شرکاء صورت می گیرد و برخلاف شرکت های سهامی، تقویم آورده های غیرنقد نیازی به نظر کارشناس رسمی دادگستری ندارد.
– در شرکتنامه باید مبلغی که سهم الشرکه های غیرنقدی به آن تقویم شده اند، قید گردد.
– اگر سهم الشرکه های غیرنقدی به مبلغی بیش از قیمت واقعی شان تقویم شده باشند، شرکاء نسبت به مابه التفاوت قیمت واقعی و قیمت تقویم شده مسئولیت تضامنی دارند.

    سرمایه اولیه ثبت شرکت تضامنی

در شرکت تضامنی، برای تاسیس آن حداقل سرمایه ای تعیین نشده است.
برای ثبت شرکت تضامنی مانند شرکت بامسئولیت محدود ، اولاَ بایستی تمام سرمایه نقدی پرداخت و سهم الشرکه غیرنقدی نیز ارزیابی و تسلیم شده باشد.
در تقویم آورده های غیرنقد باید به این نکته توجه داشت که در شرکت تضامنی نیز مانند شرکت بامسئولیت محدود و برخلاف شرکت های سهامی، تقویم آورده های غیرنقد توسط خود شرکاء صورت می گیرد، و نیاز به نظر کارشناس رسمی دادگستری نیست.

    سرمایه اولیه ثبت شرکت تعاونی

سرمایه شرکت تعاونی نامحدود داست و حداقل و حداکثر خاصی در قانون برای آن تعیین نشده است.
می بایست هنگام تاسیس حداقل یک سوم سرمایه شرکت نقداَ پرداخت شود و پرداخت بقیه توسط موسسین تعهد شود.
سهام شرکت تعاونی بانام و غیرقابل تقسیم است و بهای آن باید نقداَ پرداخت شود.
در شرکت های تعاونی باید لزوماَ تمام یا حداقل 51% سرمایه به وسیله اعضاء در اختیار شرکت تعاونی قرار گیرد.

    سرمایه اولیه ثبت شرکت نسبی

برای تاسیس آن حداقل سرمایه ای تعیین نشده است.
شرکت نسبی زمانی تشکیل می شود که تمام سرمایه نقدی تادیه گردد، بنابراین در این شرکت برخلاف شرکت سهامی تعهد به پرداخت وجود ندارد و باید تمام سرمایه از همان ابتدا پرداخت گردد.
تمام سهم الشرکه غیرنقدی تقویم شده باشد و آن نیز از همان ابتدا تسلیم گردد.
در تقویم آورده های غیرنقد باید توجه داشت که در شرکت نسبی نیز مانند شرکت بامسئولیت محدود و تضامنی، تقویم آورده های غیرنقد توسط خود شرکاء صورت می گیرد و نیاز به نظر کارشناس رسمی دادگستری نیست.

   


باید و نبایدهای ثبت برند

یکشنبه 7 مرداد 1397 نویسنده: محسن فرپای |

نام تجاری یا برند ترکیبی از نام، سمبل، نشانه، طرح، شعار، علامت یا ترکیبی از آنهاست که موجب شناسایی محصول، تمایز آن از سایر محصولات و انتقال یک مفهوم یا احساس به مخاطب می شود. یک برند می تواند معرف سطح معینی از دوام ،کیفیت ، عملکرد ، قابلیت اعتماد ، قابلیت تعمیر، و سایر ویژگی ها باشد .
تعیین نام تجاری به سلیقه و اراده و طرز تفکر تجار و مسئولان شرکت های تجاری بستگی دارد. با این وجود، برای بازاریابی و به شهرت رساندن یک تجارت، باید ها و نبایدهایی در انتخاب برند مناسب وجود دارد . مطابق ماده 5 قانون ثبت علائم و اختراعات ایران ، هیچ یک از علائم ذیل را نمی توان به عنوان علامت تجاری

اختیار نمود و یا آن ها را یکی از اجزای یک علامت تجاری قرار داد :
1. بیرق مملکتی ایران و هر بیرق دیگری که دولت ایران استعمال آن را به طور علامت تجاری منع کند. علامت هلال احمر ، نشان ها ، مدال ها و انگ های دولت ایران.
این نشان ها مربوط به ملت و کشور است و قابل تملک خصوصی نمی باشد حتی پرچم سایر ملل را نیز نمی توان به عنوان علامت تجاری مورد استفاده قرار داد. وزارت امور خارجه نمونه هایی از پرچم کشورهای مختلف را به اداره ثبت می فرستد تا از ثبت علائمی که مانند آن ها باشد خودداری شود. مدال ها و نشان ها نیز چون در موارد مخصوصی در مقابل خدمات برجسته به اشخاص داده می شود هر کس نمی تواند آن ها را مورد استفاده قرار دهد.
انگ علامتی است که بر روی فلزات قیمتی برای تعیین عیار آن می زنند و اگر کسان دیگر آن را بکار برند خاصیت آن که تضمیم عیار فلزات از طرف مقام رسمی است از بین می رود و علاوه بر آن اشخاص استفاده جو ممکن است آن ها را بر روی فلزات ارزان قیمت نقش کنند و باعث فریب مشتریان گردند و از این لحاظ قوانین جزایی برای کسانی که مرتکب چنین اعمالی شوند مجازاتی پیش بینی نموده است.
2. کلمات و یا عباراتی که موهم انتساب به مقامات رسمی باشد. ( از قبیل جمهوری اسلامی ، انقلابی ، دولتی و غیره )
استعمال چنین کلماتی جایز نیست ، چرا که باعث می شود که مصرف کننده تصور کند کالای مورد علامت به وسیله مقامات مزبور ساخته شده است.
3. علامات موسسات رسمی مانند آرم جمهوری اسلامی و هلال احمر و صلیب سرخ و غیره
برخی از علامات جنبه بین المللی و ملی پیدا کرده و با وجود آنکه علامت تجاری تلقی می شوند چون برای موسسات رسمی و در موارد مخصوصی استعمال می شوند و موسساتی که آن ها را استعمال می کنند دارای مزایای مخصوصی می باشند استفاده از این علائم به عنوان علائم تجاری جایز نیست زیرا ممکن است از این علائم سوء استفاده شود.
4. علائمی که مخل انتظامات عمومی و یا منافی عفت باشد.
به طور کلی کلماتی که باعث لکه دار شدن عفت عمومی می شود و یا هر علامتی که مخالف قانون باشد، نمی توان به عنوان علامت انتخاب نمود.
مقنن، انتخاب علائم مزبور را به عنوان علامت تجاری ممنوع اعلام کرده است . بنابراین اداره ثبت شرکت ها از ثبت علائم مذکور خودداری خواهد کرد.
در غیر از موارد فوق، ثبت علامت برای تبعه ایران و خارجه آزاد است و می توانند از آن بهره مند شوند. اشخاصی که موسسه صنعتی یا تجاری آن ها در خارج از ایران است با رعایت دو شرط ذیل می توانند از مزایای قانون علائم تجاری بهره مند شوند :
1- علائم خود را به موجب مقررات قانون به ثبت برسانند.
2- کشوری که موسسه آن ها در آن جا واقع شده به موجب عهدنامه و یا قوانین داخلی خود از علائم تجاری ایران حمایت کند.
چند نکته :
- واژه های عام امکان ثبت شدن برای برند را ندارند به این دلیل که با ثبت برند واژه ها شخصی سازی می شوند .به همین دلیل واژه های عام امکان شخصی سازی ندارند برای مثال کتاب یک واژه عام است.
- اسامی و علائم مشهور و شناخته شده غیرقابل ثبت هستند.
- اعداد چه به صورت فارسی و چه به صورت لاتین به تنهایی به هیچ وجه امکان ثبت ندارند.
علامات تجاری که به ثبت می رسند تا مدت ده سال از تاریخ تنظیم اظهارنامه ، اعتبار ثبت دارند. با تقاضای مجدد صاحب علامت در پایان مدت، مجدداَ برای ده سال دیگر به حالت انحصاری باقی می مانند.

   


شرکت تضامنی در ماده 116 قانون تجارت اینگونه تعریف شده است : " شرکتی است که در تحت اسم مخصوص برای امور تجاری بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود. اگر دارایی شرکت برای تادیه تمام قروض کافی نباشد هر یک از شرکا مسئول پرداخت تمام قروض شرکت است. هر قراری که بین شرکا برخلاف این ترتیب داده شده باشد در مقابل اشخاص ثالث کان لم یکن خواهد بود ".
در این مطلب برآنیم تا یکسری مقرراتی در مورد فسخ و تبدیل در شرکت تضامنی را مورد بررسی قرار دهیم :

    فسخ شرکت تضامنی

فسخ جزو حقوق شرکاء است بنابراین آن ها می توانند هر زمان که بخواهند این حق را اعمال و یا با توافق و تراضی یکدیگر این حق را تعطیل و از خود سلب نمایند. به هر حال اعمال حق فسخ توسط شریک مستلزم رعایت شرایط ذیل است :
1- حق فسخ در اساسنامه از شرکاء سلب نشده باشد.
2- تقاضای فسخ به قصد اضرار به سایر شرکاء نباشد.
3- از تاریخ تقاضای فسخ شش ماه گذشته باشد.
4- فسخ شرکت در موقع ختم محاسبه سالیانه به عمل آید.
بنابراین هم حق شرکاء محفوظ است که با اقامه دلایل کافی برای فسخ بتوانند عقد شرکت را فسخ کنند و هم رعایت حال سایر شرکای شرکت تضامنی شده است که با ابراز حسن نیت نه قصد اضرار فسخ به عمل آید و در عین حال مدت کافی برای تصمیم سایر شرکاء در این مورد وجود داشته باشد. به این ترتیب فسخ شرکت مستلزم از بین رفتن شرکت نیست زیرا سایر شرکاء می توانند پس از خروج شریک متقاضی فسخ، به فعالیت خود ادامه دهند و یا شرکت جدید تاسیس نمایند.
نکته : چون به درخواست صریح قوانین مالیاتی، باید سال به سال به حساب شرکت رسیدگی شده اظهارنامه مالیاتی به ضمیمه ترازنامه وحساب سود و زیان وصورت دارایی شرکت و حساب دوره عملکرد درمواعد مقررقانونی به حوزه مالیاتی داده شود، والا مالیات بردرآمد شرکت به طورعلی الرأس( از روی میل و اراده) صورت می گیرد. لذا به اعتبار رسیدگی الزامی سالیانه به حساب های شرکت باید تقاضای فسخ شرکت بعد ازپایان سال مالی و درموقع ختم محاسبه سالیانه به موقع اجرا گذاشته شود. درنتیجه اگر رسیدگی مذکورمدتی بیش ازشش ماه لازم داشته باشد،اجرای تقاضای پس ازانقضای آن مدت صورت خواهد یافت.

    تبدیل شرکت تضامنی به شرکت سهامی

طبق تجویز ماده 135 هر شرکت تضامنی می تواند با تصویب تمام شرکاء به شرکت سهامی مبدل گردد. در این صورت رعایت تمام مقررات مربوط به شرکت سهامی حتمی است. اهم اقدامات مزبور عبارتند از :
1- رضایت تمامی شرکاء مبنی بر تبدیل شرکت
2- از بین بردن اصل تضامن از طریق پرداخت بدهی های شرکت و تسویه حساب با بستانکاران
3- تحقق مقررات مربوط به تشکیل شرکت سهامی ( تهیه و تنظیم اساسنامه ، تامین سرمایه، اظهارنامه و انجام تشریفات ثبت و ...)
چنانچه شرکت تضامنی بخواهد تبدیل به شرکت سهامی عام شود، باید شرکاء تضامنی نسبت به واریز 35% از نسبت درصد تعهد شده سهام به حسابی به نام شرکت در شرف تاسیس اقدام نماید و پس از آماده نمودن طرح اساسنامه و طرح پذیره نویسی و سایر مدارک برای اخذ مجوز به اداره ثبت شرکت ها اقدام کند و سپس از اخذ مجوز مبنی بر اجازه پذیره نویسی را در بانکی که تعهد به سرمایه سهام در آن گردیده است در معرض دید علاقمندان به پذیره نویسی گذاشته و پس از تعهد میزان سهام مورد نظر و قبول پذیره نویسی مجمع عمومی موسس تشکیل می گردد و با تصویب اساسنامه و انتخاب اولین مدیران و بازرس، شرکت سهامی عام تشکیل شده محسوب می گردد.
در ضمن در شرکت سهامی محدود بودن مسئولیت شرکاء اجرا خواهد شد که انجام این عمل با رضایت تمام شرکاء باید صورت گیرد. البته نسبت به دیونی که مربوط به زمان تضامنی بودن شرکت می باشد، قاعده تضامنی شرکاء به جای خود باقی است.

   


زنبور عسل یکی از پر فایده ترین مخلوقات خداوند است که دارای فواید بسیاری می باشد، از مهمترین آن ساخت ماده غذایی بسیار مفید به نام عسل می باشد این ماده داراری خواص دارویی است که از فواید درمانی آن می توان به کمک به بهبود بیماری های عفونی ، پوستی ، گوارشی ، چشمی ، سو ختگی ، و افزایش ایمنی بدن اشاره نمود . همچنین از موم عسل نیز در صنایع مختلف از جمله صنعت دارو سازی استفاده می گردد.
کارشناسان معتقدند که زنبور های عسل با عمل گرده افشانی نقشی اساسی در ایجاد تنوع گیاهی در طبیعت دارند .
امروزه نیز زنبور داری به عنوان یکی از رشته های کشاورزی در تمامی دنیا مطرح می با شد و افراد بسیاری متمایل به فعالیت در این رشته و راه اندازی این کسب و کار مفید و پر سود می باشند.
این رشته در ایران نیز با توجه به دسترسی به مزارع و طبیعت بکر کشور عزیزمان در ابعاد وسیعی در حال رشد می باشد چنانچه شما نیز به ثبت این نوع شرکت علاقه مند می باشید در این مقاله ما را همراهی نمایید، در نخستین گام و جهت انتخاب قالب ثبتی شرکت می بایست اشاره نماییم که شرکت ها ی زنبور داری  معمولا به صورت دو نوع سهامی خاص و مسئولیت محدود ثبت قابل ثبت می باشند که شرایط و مدارک مورد نیاز جهت ثبن این دو نوع شرکت شرح داده می شود:

شرایط ثبت شرکت زنبورداری سها می خاص
حداقل دارای 3 نفر عضو (عضو هیئت مدیره) و 2نفر بازرس (که بازرسین نباید از اعضای هیئت مدیره باشند) و همچنین یک نفر به عنوان منشی جلسه باشد  
حداقل سرمایه مورد نیاز یک میلیون ریال می باشد
زمان انجام پروسه ثبت به مدت 20 روز کاری می باشد
حداقل 35 درصد سرمایه باید نزد بانک به نام شرکت پرداخت شود

مدارک لازم برای ثبت شرکت زنبورداری سهامی خا ص
  کپی کارت ملی و شناسنامه (برابر اصل شده)
  اصل گواهی عدم سوء پیشینه
  امضای اقرار نامه
کپی برابر اصل مجوز در صورت مجوزی بودن موضوع
شرایط ثبت شرکت زنبورداری با مسئولیت محدود
حداقل دارای 2 عضو باشد
دارا بودن حداقل یک میلیون ریال سرمایه اولیه
تعهد یا پرداخت کل سرمایه
 انجام پروسه  ثبت شرکت بستگی به کارشناسی ارجاع شده توسط اداره ثبت شرکت ها دارد که در صورت تکمیل بودن تمامی مدارک و بدون اشکال بودن کار بین یک هفته تا بیست روز می باشد .
مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت زنبورداری با مسئولیت محدود
کپی کارت ملی و شناسنامه (برابر اصل شده)
اصل گواهی عدم سوء پیشینه
امضای اقرار نامه
کپی برابر اصل شده مجوز در صورت مجوزی بودن موضوع

   


درباره وبلاگ


آخرین پستها


نویسندگان


آمار وبلاگ

کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :